Stambolovoda Geçen Günlerimize Özlem…

13 Temmuz 2017 § 0 Yorum

 

Kapıyı tıklamadan önce kapı süsleriyle bir göz göze gelip çabuk çabuk yetiştirmeye çalıştığımı hatırlasam, derken Ada Çağlam kapıyı açıp aaaaa sevgi teyzem gelmiş diye bir çığlık atsa, beraber bahçede adımlarken kuyuyu bile özlemişim desem…. akşam yemeği için sepeti alıp bahçeden tadı damağımda lezzet kalıcılığı yapan taze biberlerden toplasam ve güzelim masamıza kurulup hep yapmayı ertelediğimiz kutlamamızı yapsak… Yorgun geçirilen bir gece ve yer minderlerinde uyuya kalsak… sabah ilk Işık’larıyla uyanırken emaye bahçe tezgahında bulaşıkları keyifle yıkayıp göl kenarında günün İlk ışıklarını huzurla kucaklasam ve şükretsem rabbime bana bu güzellikleri yaşattığın ve beni bu güzel insanlarla karşılaştırdığın için desem 🙏🏻🙏🏻

 

 

 

Tagged , , , , ,

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

What's this?

You are currently reading Stambolovoda Geçen Günlerimize Özlem… at .

meta